Zondag 19 Juli

Zondag 19 juli
Vanmorgen wordt het eerst op naar de grootste lavagrot van de wereld, met een lengte van 1970 meter. Om er te komen rij je eerst een kleine tien kilometer tussen de lava door. Daarna wordt het even zoeken waar de grot zich bevindt. Nadat we deze gevonden hadden, hebben we maar besloten om de klim naar beneden niet te wagen. Er in zou nog best gaan, maar er weer uit klimmen zou een hele toer worden. In de toekomst verklaren de foto’s dit beter. na dit mooie bezoek aan de lavagrot gaan we door op onze reis en komen onder weg de plaats Reykholt tegen. Hier vlakbij ligt Deildartunguhver dit is de grootste warmwaterbron van IJsland en misschien wel van de wereld. Hij levert 180 liter kokend heet water(97 graden) per seconde .met dit water worden 2 steden voorzien van stadsverwarming. Net op het moment dat wij de auto instapte om wat te gaan drinken stopte er twee grote bussen met grijs harige toeristen. Ook nu weer moest de achterkant van mijn auto weer op de foto. Als ik voor alle foto’s die er tot nu toe van gemaakt zijn een euro zou krijgen hield ik geld aan deze reis over. Van uit hier rijden we via de 50, 512 en de 50 door richting Laugarvatn.
Deze zijn voor het grootste gedeelte weer graffel. Het blijft leuk om op deze wegen te rijden. Soms vraag je, je af of de wolken stof achter de auto nog groter kunnen. Niet alleen achter de auto is alles stof ook in de auto begint het langzaam aan steeds stoffiger te worden.
Onder weg wijzigen we nog even onze plannen en rijden via de 36 naar Pingvellir. Hier werd eeuwen lang jaarlijks de wetten voor gedragen en feest gevierd. Na van deze super mooie omgeven genoten te hebben, maken we nog een uitstapje naar Kerio, een schitterde en indrukwekkende, 55 meter diepe explosiekrater met vele kleuren en in de krater een prachtig blauw gekleurd meer. De krater ontstond zo’n 6500 geleden. Ook hier moest Miek weer even voelen hoe de temperatuur van het water was. Dit door middel van even pootje te baden. Na weer boven aan de krater aan gekomen te zijn, zijn we deze nog even helemaal rond gelopen.
Bij de aankomst in Laugarvatn eerst maar eens boodschappen doen en de tank weer vol gooien. Ook vandaag had Miek het weer helemaal voor mekaar bij de IJslandse mannen. Bij het vragen naar de warmwaterbron had ze niet een maar twee mannen over de kaart heen hangen. En komt ze terug met twee grote ijsjes voor de prijs van een klein ijsje. Tip van de dag dan ook; als je Miek meeneemt laat haar dan ook alles vragen. Na heerlijk van de ijsjes genoten te hebben rijden we richting het meer. Om de daar liggende warm water bronnen te bekijken. Deze vielen op zijn kleinst gezegt toch wel een beetje heel erg tegen. Dus snel op naar de camping in Gisyir, met op loop afstand de geisers.
Gisyir is ongetwijfeld de meest bekende geiser ter wereld, alle andere geisers, incl keuken en badgeisers, zijn hier naar vernoemd. Vroeger spoot hij ieder half uur (later werd dit eens in de paar weken) een straal van 40 tot 60 meter hoog. De ongelukkige gewoonte zeep in geisers te gooien om ze te laten spuiten heeft er voor gezorgd dat sommige geisers nu dood zijn. Gisyir is op deze manier ook een paar keer onder grote belangstelling tot leven gewekt. Na twee grote aardbevingen in het zuidwesten van IJsland is hij enigszins weer tot leven gekomen en spuit nu een tot twee keer per dag enkele meters. Gelukkig ligt er nog een geiser vlak bij, Strokkur, deze geiser is in 1963 geactiveerd bij boorwerkzaamheden. Strokkur spuit met tussen posen van vier tot 8 minuten een waterstraal van tussen de 10 en 20 meter hoog. Het blijft een mooi natuurwonder om dit te zien gebeuren. Het is net of de geiser echt leeft. Het water beweegt constant, als of de geiser aan het ademen is en dan in eens blaast hij uit alle kracht het water om hoog. Het was dan ook heerlijk om hier een poosje rustig te zitten genieten.
Na ons bezoek aan de geisers zijn we nog even heerlijk gaan badderen bij het naast gelegen hotel. Het zwembad was gesloten, wegens onder houd maar de hot tubs waren wel te gebruiken het was dan ook heerlijk om na een lange stoffige dag, in het warme water te liggen en even helemaal niks te doen.

Comments are closed.